ÇOCUKTAN AL HABERİ

Beş altı yaşları civarında bir çocuk, bahçede oynarken, babasının arabasıyla sokaktan geçip, ormana doğru gittiğini görmüs. Merak bu ya, o da arabayı izleyerek ormana gitmis, bir de ne görsün; babası ile teyzesi arabanın yanında durmus öpüşüyorlarmış. Çocuk bu ya, gördüğünden etkilenmis durumda koşarak eve dönmüs, nefes nefese heyecanlı bir sekilde gördüklerini annesine anlatmaya başlamış:

– Anne, anne! Biraz önce babamı ormanda gördüm!

Annesi çocuğun sözünü kesmis:

– Dur biraz, nefes al, sakinleş de öyle anlat.

Çocuk sakinleştikten sonra devam etmiş:

– Bahçede oynarken, babamın arabasıyla ormana dogru gittiğini gördüm. Ben de ormana gittim, orada babamı teyzemle öpüşürlerken gördüm. Bir süre sonra babam ceketini, teyzem de gömleğini çıkardı, sonra arabanın arka koltuğuna geçtiler.

Anne çocuğa dönmüş:

– Dur bakalım, ne kadar ilginç bir öykü bu; devamını anlatma, sakla. Bu öyküyü aksam yemeğinde babanla beraberken bitirirsin. Sen bu öyküyü bitirirken babanın suratını görmek istiyorum!

Akşam olmuş, yemeğe oturmuşlar. Anne çocuğa dönmüş:

– Bugün neler yaptığını bize anlatsana?

Çocuk başlamış anlatmaya:

– Bahçede oynarken, babamın arabasıyla ormana doğru gittiğini gördüm. Ben de ormana gittim, orada babamı, teyzemle öpüşürlerken gördüm. Bir süre sonra babam ceketini, teyzem de gömleğini çıkardı, sonra arabanın arka koltuguna geçtiler, ardından da geçen sene babam seyahatteyken, senin amcamla yaptığın şeyden yaptılar!..